Stinkzwammen zijn een hoog gespecialiseerde groep paddenstoelen met een heel eigen ontwikkeling van het vruchtlichaam en een bijzondere strategie om de sporen te verspreiden.
Het jonge vruchtlichaam heeft de vorm van een ei. Deze worden traditioneel duivelseieren genoemd. Binnen het ei wordt het complete vruchtlichaam gevormd. Bij rijpheid barst het ei open en strekt de steel zich. Aan de top bevindt zich een hoedachtig gedeelte waarop de sporen zich bevinden in een slijmerige, stinkende massa. De geur trekt insecten aan, die van de sporemassa eten en zo voor verspreiding van de sporen zorgdragen.
|
Gesluierde dame, Dictyophora |
De Spitse stinkzwam, M. ravenelii met zijn prachtige rode kop, is veel zeldzwamen. De Duinstinkzwam, Phallus hadriani, groeit itussen de helm in de buitenduinen, en heeft ene paars gekleurd duivelsei, in tegenstelling tot de Grote stinkzwam, die een wit ei heeft. Een betrekkelijke nieuwkomer in Nederland is de Inktviszwam, Clathrus archeri. Deze opvallende paddenstoel is afkomstig uit Australië en recent in Europa is geïntroduceerd. De, in sommige streken spectaculaire, uitbreiding van deze soort kan mogelijk worden toegeschreven aan de opwarming van het klimaat. In Nederland en België is de inktviszwam al op verschillende plaatsen aangetroffen. Ik kende soort ook goed uit de loofbossen in langs de Rijn in Zuid Duitsland, ter hoogte van Mannheim en Karlsruhe. Als je daar op een zomerse dag in juli of augustus gaat fietsen, kan het zijn dat je de paddenstoelen ruikt voordat je ze ziet! Ik kan er geen genoeg van krijgen om hem te fotograferen..... Daaronder zie je een foto van Aseroe rubra, die ik in 2006 tijdens mijn vakantie in Queensland, Australië, fotografeerde. Het is een wonder om te zien hoe gevarieerd deze paddenstoelen kunnen zijn.
|
de spitse stinkzwam, Mutinus ravenellii (foto Meusers)
Intviszwam, Clathrus (Anthurus) archeri (foto Meusers)
|