Bij bruinrot wordt uitsluitend cellulose afgebroken, niet de lignine. Het hout wordt bruin, schrompelt bij drogen sterk in en vertoont voor bruinrot karakteristieke dwars- en lengtescheuren waardoor het hout in blokjes uiteenvalt, die met de hand gemakkelijk tot poeder zijn fijn te wrijven. Bruinrot wordt veroorzaakt door basidiomyceten. Bruinrot vindt optimaal plaats bij een Ph van 4 en wordt vaker op naald- dan op l loofhout aangetroffen. Bekende bruinrotpaddenstoelen zijn:

de Huiszwam (Serpula lacrymans)

de oodgerande houtzwam (Fomitopsis pinicola)

de Dennevoetzwam (Phaeolus schweinizii),

de Berkenzwam (Piptoporus betulinus)

de Biefstukzwam (Fistulina hepatica)

de Zwavelzwam (Laetiporus sulphureus)

Bij witrot wordt naast hemicellulose en cellulose ook lignine afgebroken. Het hout bleekt sterk op en krijgt een draderige structuur. Vaak blijft het hout ook lang vochtig en behoudt zijn structuur. Ook witrot wordt voornamelijk door basidiomyceten veroorzaakt. Voorbeelden zijn:

Het Elfenbankje (Trametes versicolor)

De Dennemoorder (Heterobasidion annosum)

de Honingzwam (Armillaria mellea).

Sommige ascomyceten (bijv. de Xylariaceae) zijn eveneens witrotters; ze zijn echter alleen in staat om het lignine van loofhout af te breken en niet van naaldhout.

zie ook de pagina over houtzwammen